Eind  jaren zeventig kwam de Oostbeer  weer in de belangstelling met daarbij het idee de Oostbeer te behouden en te herstellen. De bedoeling was te onderzoeken in welke staat de beer zich zou bevinden en of de historische beschrijving uit 1831 nog in overeenstemming zou zijn met wat men zou aantreffen.

Onderstaand een aantal foto’s die gemaakt zijn tijdens het onderzoek in 1978

Meer informatie betreffende dit verslag uit 1978

zie : Verslag 1978

Kruipend door de Oostbeer

En ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben afgedaald in de Oostbeer om zelf eens te gaan kijken hoe de beer er nu uitziet en hoe ver je kan komen.

In ieder geval kan je makkelijk tot halverwege de beer komen. Maar dan stopt het doorlopen, flinke bergen met aarde verspert het doorlopen. Geen probleem : ik ga al kruipend de gang verder in.

Aan het einde van de gang is er een splitsing. Links is er een gang met een lengte van zo’n 3-4 meter. Deze gang ligt vol met aarde tot bijna  het plafond. Deze gang komt uit onder het wegdek van de Commandoweg. Waarschijnlijk is deze gang niet meer intact, maar dat weet ik niet zeker.

Naar rechts kijkend zie ik nog een gang lopen met een lengte van 4-6 meter. Op zo’n 2 meter afstand is er een ingang te zien van een andere gang. Deze plek kan ik niet bereiken door de hoeveelheid aarde en door de aanwezigheid van veel stalactieten en stalagmieten. De stalactieten zijn niet het probleem : die breken makkelijk af. De stalagmieten zijn veel harder en scherper. Ik besluit dan ook niet verder te kruipen. Had aan mijn kinderen beloofd geen domme dingen te doen, dus tot hier en niet verder.

Zou ik toch besloten hebben om door te gaan dan had ik ontdekt dat een deel van de ‘andere’ gang ingestort is. Dit staat in het verslag uit 1978.

Deze gang vormt de verbinding tussen de beer en het gewelf ( ik noem het een kruispunt ). Dit gewelf en de gang zijn nog aanwezig.

Overzicht

  1. Dit deel van de beer ligt vol met aarde. De beer gezien vanaf de Commandoweg zijde.
  2. De gang naar links, die nog voor een deel onder de stoep loopt.
  3. Vol met aarde, kruipend verder gegaan.
  4. Gang naar rechts, en de ingang van de gang die naar het gewelf/kruispunt loopt.
  5. Gewelf/kruispunt en verbindingsgang.

Zowel in het deel waar we de beer ingegaan zijn en in het deel ( lokatie 2 op de overzichtsfoto ) van de zijgangen zijn er ‘bevestigingspunten’ te zien waarvan ik vermoed dat hier een deur heeft gezeten.

In de zijgang aan de stadszijde is nog een intact schietgat te zien. Die vroeger uitkeek op de gracht en de overzijde.

Voordat je de daadwerkelijke beer inloopt kom je vanuit de toegangsgang eerst in groot gewelf terecht. Van de grond tot aan de top schat ik de hoogte op zo’n 4 meter.

2 Reacties

  1. Da’s weer een sterk verhaal neef. En het gebeurt allemaal zonder dat de media er ook maar een millimeter aandacht aan besteed.

    Maar als er een keer een amateur-historicus iets verteld over de Oostbeer, waarschijnlijk tijdens een bezoek aan een schuilkelder elders in Nederland, dan hangen de journalisten meteen aan de lippen.

    Hoe meer ik over Vlissingen leer, hoe verder het journaille in mijn bewondering wegzinkt.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.